– generał Cesarskiej Armii Japońskiej, zbrodniarz wojenny.

Kariera wojskowa W 1903 roku, po ukończeniu akademii wojskowej został wysłany do Niemiec i Danii. W Danii był wojskowym obserwatorem. W latach 1919–1921 pełnił funkcję attaché wojskowego w Szwajcarii. W latach 20. został członkiem organizacji Tōsei-ha, w skład której wchodzili Hajime Sugiyama, Kuniaki Koiso, Tetsuzan Nagata i Hideki Tōjō. Reprezentowali oni umiarkowane skrzydło sił zbrojnych, w opozycji do radykalnej organizacji Kōdō-ha kierowanej przez Sadao Arakiego.

W latach 1923–1924 pracował jako instruktor w 3. Dywizji Piechoty. Na początku lat 30. został członkiem japońskiego sztabu generalnego. W sierpniu 1930 został generałem majorem. Od 1931 do 1940 walczył w Mandżurii i Chinach w Armii Kwantuńskiej. W latach 1934–1935 był dowódcą 2. Dywizji Piechoty Armii Kwantuńskiej.

W 1936 został zastępcą ministra wojnyS. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 426.. W 1938 powrócił do Chin jako dowódca 1 Armii. W latach 1939–1944 był naczelnym dowódcą Armii Kwantuńskiej. W lipcu 1944 został szefem sztabu armii. W sierpniu 1945 opowiedział się za kontynuowaniem obrony Wysp Japońskich przed inwazją aliantów.