Przy tym daliśmy, zgodnie z obyczajem nadania, ósmy łan w tejże wsi jemu i jego spadkobiercom, lub też komukolwiek chcieliby go w przyszłości sprzedać, w wolne posiadanie z prawem ciągłości dziedziczenia, wraz z urzędem sołtysa, trzecim pfenigiem z każdej opłaty sądowej, w taki sam sposób, w jaki nadaliśmy to innym naszym zarządcom, z prawem wolnego wyszynku, jednakże bez ograniczenia praw naszego miasta Kluczborka ze wszystkimi przywilejami, które do prawa wolnego wyszynku słusznie przynależeć muszą, a także niezależny młyn, jeśli będzie on chciał takowy we wsi mieć. Połowa z ryb złowionych w założonych przez niego, lub mających powstać, stawów, ma należeć do nas. Jednakże wszystkim osadnikom wyżej wymienionej wsi, którzy obejmą w posiadanie ziemie w lasach, zapewniamy 12-letnie zwolnienie od spłaty odsetek oraz obciążenia dziesięciną. Tym, którzy posiadają pola zdatne do uprawy rolnej, gwarantujemy tylko 4 laty zwolnienia. Po upływie tego czasu, będą oni jednak musieli, co roku podczas święta świętego Marcina, oddawać na rzecz wyżej wymienionego Domu Opieki pół marki srebra, dwie miary żyta, dwie miary pszenicy i dwie miary owsa od każdego łanu frankońskiego. Chcemy też trzy razy do roku wraz z naszym wysłannikiem przewodniczyć sądowi w niniejszej wsi, która to ma zostać założona według frankońskiego prawa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kujakowice Górne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.