Obszary te porośnięte lasem należało najpierw wykarczować i uczynić ziemię przydatną do uprawy zbóż. Tereny gospodarstw i wsi musiały być oznakowane. Kamień graniczny z tamtych czasów zawierający insygnia krzyżowców został znaleziony w Kujakowicach Dolnych w roku 1941. Został on wykopany i umieszczony w muzeum w Kluczborku. Podczas działań wojennych w roku 1945 budynek muzeum został zniszczony i cenna pamiątka zaginęła.
Probostwo Dużym właścicielem ziemskim było probostwo powstałe równocześnie z przybyciem osadników. Las stopniowo karczowano, w roku 1820 zgodnie z dokumentami probostwo posiadało 36 hektarów lasu. Po otrzymaniu zezwolenia las został całkowicie wycięty do roku 1863 za czasów proboszcza Franza Hauptstocka. Dokumenty parafialne notują udział i śmierć 22 mieszkańców Kujakowic w wojnach napoleońskich w 1815 roku oraz udział w wojnach prusko-francuskich w latach 1864–1871. Udział mieszkańców w I wojnie światowej dokumentuje tablica pamiątkowa przy wejściu na plac kościelny od strony Kujakowic Górnych.
Od 1774 r. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono stojącego rycerza w płaszczu z symbolami krzyżowców z czerwoną gwiazdą, zwróconego w prawo, opierającego prawą rękę na mieczu, lewą – na tarczy z krzyżem.