mały|Chińczycy, którzy mają wkrótce zostać pochowani żywcem przez japońskich żołnierzy podczas masakry w Nankinie Zbrodnia przeciwko pokojowi (szerzej: przestępstwo przeciwko pokojowi) – przestępstwo polegające na planowaniu, przygotowaniu, rozpętaniu bądź prowadzeniu wojny napastniczej.
Historia Koncepcja prawnej ochrony pokoju wywodzi się od rzymskiej tradycji wojny sprawiedliwej. Jednak do XX wieku, do okresu po I wojnie światowej, wychodzono z założenia, że wojna jest prawem przysługującym państwom. Dlatego rozwijano prawo wojenne, które miało zapewnić humanitarny przebieg wojny. Mimo że uczestnicy I wojny światowej starali się przestrzegać tych norm, to straty wojenne były na tyle duże, że zaczęto pracować nad ochroną pokoju, prawem przeciwwojennym, zakazem wojen napastniczych. Proponowano wprowadzenie odpowiedzialności karnej państw, ustanowienie międzynarodowych kodeksów karnych i trybunałów.
Źródła prawa Pierwszą umową międzynarodową zawierającą zakaz prowadzenia wojny agresywnej był Traktat wersalski z 1919, który regulował tę kwestię w art. 10 i następnych, rozszerzony przez układ Brianda-Kellogga (1928) na wyrzeczenie się wojen.