Po II wojnie światowej w wielu krajach nastąpił znaczący wyż demograficzny. Pokolenia wchodzące w dorosłość w latach 60., żyły w zasadniczo odmiennych warunkach niż ich rodzice. Na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX w., w Stanach Zjednoczonych na bazie konfliktu pokoleń, zaczął też narastać sprzeciw wobec amerykańskiego systemu politycznego, społecznego i gospodarczego Określany on jest mianem kontrkultury, nurtu społecznego całkowicie odrzucającego wartości i instytucje kultury amerykańskiej. Kontrkultura przejawiała się w wielu nurtach i w głównej mierze była związana z kulturą młodzieżową, oraz nowych ruchów społecznych.
Kontrkultura wyrastała z aktywnego pod koniec lat pięćdziesiątych XX w. literackiego ruchu beatników. Kontrkultura lat sześćdziesiątych objęła szerokie masy młodzieży, przede wszystkim studentów. Podobnie jak beatnicy, młodzież odrzucała wartości pokolenia swoich rodziców, zarzucając im konformizm, nadmierną racjonalność. Jako wartości nadrzędne postulowano indywidualną wolność, dążenie do samorealizacji, pogłębioną duchowość. Popularne stało się eksperymentowanie z narkotykami w poszukiwaniu nowych doznań i poszerzaniu świadomości. Ich propagatorem (w szczególności LSD) był Timothy Leary.