Honorowym Prezes Związku został Karl Stephan.
Założenie Związku było reakcją na odmowę przejęcia niemieckich klubów wschodniego Górnego Śląska zarówno przez polski Górnośląski Okręgowy Związek Piłki Nożnej (GZOPN), na którego terenie działalności te kluby po podziale Górnego Śląska się mieściły, jak i przez Niemiecki Związek Piłki Nożnej (DFB), który obawiał się międzynarodowej izolacji po przegranej przez Niemcy I wojny światowej.
Niezrzeszone drużyny były traktowane jako "dzikie" nie mając prawa rozgrywania jakichkolwiek oficjalnych spotkań.
Aby przynajmniej we własnym gronie przeprowadzać rozgrywki, nieprzyjęte kluby założyły swój własny związek piłkarski, który niezwłocznie rozpisał rozgrywki mistrzowskie 1922/23 w dwóch podokręgach, katowickim i królewskohuckim, które jednak nie zostały zakończone. Powodem tego były napady i pobicia kibiców i piłkarzy przed organizowanymi meczami przez uzbrojonych członków Związku Byłych Powstańców pod dowództwem Władysława Wieczorka i Rudolfa Niemczyka.
Niemieckie kluby zostały w ten sposób zmuszone do samorozwiązania, dokonywania fuzji z polskimi klubami albo wstąpienia do polskiego związku na warunkach takich, jak zmiana niemieckiej nazwy czy niemieckiego zarządu.