Cornelio Fabro (ur. 24 sierpnia 1911 w Talmassons, zm. 4 maja 1995 w Rzymie) – włoski filozof i teolog.
Jeden z głównych przedstawicieli współczesnego tomizmu. W 1935 przyjął święcenia kapłańskie, a następnie wykładał biologię, psychologię i metafizykę na Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie. W 1959 założył pierwszy europejski instytut badający historię ateizmu. W filozofii był konsekwentnym zwolennikiem św. Tomasza z Akwinu. Krytykował nadmierny antropologizm teologiczny, w którym widział zagrożenie dla teologii katolicyzmu.
Twórczość La nozione metafisica di partecipazione secondo S. Tommaso d'Aquino, S.E.I., Torino, (1939), Percezione e pensiero, Vita e Pensiero, Milano, (1941), La fenomenologia della percezione, Vita e Pensiero, Milano, (1941), Introduzione all'esistenzialismo, Vita e Pensiero, Milano, (1943), Problemi dell'esistenzialismo, A.V.E., Roma, (1945), Tra Kierkegaard e Marx: per una definizione dell'esistenza, Vallecchi, Firenze, (1952), L'assoluto nell'esistenzialismo, Miano-Catania, (1953), Dio: introduzione al problema teologico, Studium, Roma, (1953), L'anima, Studium, Roma, (1955), Dall'essere all'esistente, Morcelliana, Brescia, (1957), Breve introduzione al Tomismo, Desclée, Roma, (1960), Partecipazione e causalità secondo S.