stygmatyzacja – ogólne poczucie bycia odmiennym w negatywny sposób i wyjątkowości wykorzystania
Konfiguracje tych czynników przyczyniają się u dzieci do rozwinięcia negatywnych przekonań na własny temat, objawów psychopatologicznych oraz specyficznego sposobu zachowania lub reagowania.
Dokonana w 2003 roku przez prof. Beisert analiza piśmiennictwa wykazała, że to, czy negatywne doświadczenie wykorzystania przekształci się w traumę, zależy od pewnych grup czynników.
Cechy wykorzystania: nasycenie agresją wielopostaciowość większe naruszenie intymności (penetracja) długi czas trwania wykorzystywania
Cechy sprawcy: płeć męska wiek 26-50 lat bliska więź z ofiarą
Reakcja osób bliskich: ryzyko traumy zwiększa wcześniejszy wpływ rodziny, który zaburzał rozwój seksualny dziecka oraz odmowa interwencji, kiedy dziecko zwraca się po pomoc po wykorzystaniu.
Czynniki ochronne: zdrowie psychiczne ofiary przed wykorzystaniem wsparcie otoczenia lub instytucji
Ofiary wykorzystania seksualnego albo w dorosłym życiu unikają współżycia i tłumią swoje potrzeby seksualne lub angażują się w ryzykowne lub przypadkowe kontakty seksualne.