W nowym katalogu znalazło się 7840 obiektów. Lista zawiera różnorodne obiekty nieba: od oświetlonych obiektów pyłu i gazu, poprzez gromady gwiazd do olbrzymich skupisk gwiazd i materii, jakimi są odległe galaktyki. Jedynym kryterium sprawiającym, iż dany obiekt znalazł się w tym katalogu jest ich wygląd – wszystkie przypominają rozmyte plamki światła.
W katalogu NGC znalazły się wyniki obserwacji wykonanych przez ponad 100 astronomów za pomocą teleskopów o różnej jakości i wielkości. Jakość danych astronomicznych, z których korzystał Dreyer (pozycje i opisy obiektów) była zatem również bardzo zróżnicowana. Część danych Dreyer sprawdził osobiście, jednak ze względu na mnogość obiektów, większość informacji o obiektach i ich pozycjach pochodzi po prostu z publikacji innych astronomów i ich poprawność nie została przez Dreyera zweryfikowana (autor przeliczył jedynie pozycje na epokę 1860). Z tego też powodu katalog NGC zawiera dużą liczbę błędów. Wiele obiektów astronomicznych zostało skatalogowanych dwa lub więcej razy, a w niektórych przypadkach oddzielne wpisy i numery w katalogu ma kilka części tego samego ciała niebieskiego. Do tej pory około 87 obiektów NGC uznaje się za „zaginione”, gdyż nie udało się ich zidentyfikować. Identyfikacja niektórych obiektów jest z kolei niepewna i dyskusyjna.