Innymi słowy jest równa, z dokładnością do czynnika całkowitej energii tego relatywistycznego obiektu:
gdzie: – masa relatywistyczna, – zerowa (czasowa) składowa czteropędu, – energia relatywistyczna, – prędkość światła w próżni.
Przy niezerowej masie spoczynkowej thumb|300px|Wykres zależności masy relatywistycznej od prędkości (wyrażonej jako część prędkości światła w próżni c).
Dla obiektów o niezerowej masie spoczynkowej (ciał) wprowadza się niekiedy wzór:
gdzie: – masa relatywistyczna, – masa spoczynkowa, – prędkość ciała względem danego układu odniesienia, – czynnik Lorentza.
Wzór ten faktycznie opisuje związek transformacyjny między energią spoczynkową ciała (energią w układzie odniesienia, w którym ciało spoczywa, dla ciał zawsze niezerową), a jego relatywistyczną energią całkowitą (sumą jego energii spoczynkowej i relatywistycznej energii kinetycznej, nietożsamej z klasyczną energią kinetyczną): nie wynikający jednak ze zmian zachodzących „w ciele”, a z transformacyjnych właściwości czasoprzestrzeni (szczególnie dylatacji czasu).