Służba powojenna thumb|left|Gen. Joseph Lawton Collins sportretowany przez Lloyda Bowersa Embreya w 1972 roku Po wojnie był zastępcą dowódcy generalnego i szefem sztabu Wojsk Lądowych od sierpnia do grudnia 1945 roku. Później został dyrektorem ds. Informacji (późniejszym szefem informacji publicznej) Armii Stanów Zjednoczonych i pełni tę funkcję od 1945 do 1947 roku. Był zastępca szefa sztabu Armii Stanów Zjednoczonych w latach 1947–1949, a w styczniu 1948 roku został awansowany na brevet czterogwiazdkowego generała i na stałe na generała majora.

thumb|Collins z gen. Waltonem Walkerem i gen. por. John H. Churchem w Korei Był szefem sztabu Armii Stanów Zjednoczonych od 16 sierpnia 1949 do 15 sierpnia 1953 roku; piastując to stanowisko był starszym oficerem Armii przez całą wojnę koreańską. Jako szefa sztabu w czasie wojny jego głównym obowiązkiem było zapewnienie odpowiednio wyszkolonych i wyposażonych żołnierzy do walki w Korei. Kierował eksploatacją kolei przez Armię, wprowadził pierwszą grupę sił specjalnych do walki i był ściśle związany z rozwojem udziału Armii Amerykańskiej w nowo powstałej Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO).