Z innych sukcesów Carole Graebner można wymienić mistrzostwo Igrzysk Panamerykańskich w deblu (São Paulo 1963, tamże brąz w grze pojedynczej), dwukrotną wygraną turnieju Pacific Southwest w grze pojedynczej (1962, 1965), dwukrotne mistrzostwo USA na kortach ziemnych w deblu (1964, 1965). W pierwszej dziesiątce rankingu krajowego Graebner figurowała w latach 1961–1965 i w 1967, w tym jako trzecia rakieta USA w 1964 i 1965 (za Richey i Moffitt). W 1964 została uznana za czwartą tenisistkę świata, w 1965 – za dziewiątą.
W 1963 uczestniczyła w inauguracyjnej edycji Pucharu Federacji. Miała swój udział w końcowym sukcesie reprezentacji amerykańskiej, ale w meczu finałowym z Australią nie wystąpiła; grała we wcześniejszych rundach przeciwko Włoszkom, Holenderkom i Brytyjkom, wyłącznie w deblu, za partnerki mając Billie Jean Moffitt i Darlene Hard. W 1966 zdobyła punkt deblowy w finale przeciwko ekipie niemieckiej (w parze z King). W 1964, 1965, 1967 i 1971 grała także w Pucharze Wightman, tradycyjnej rywalizacji pomiędzy tenisistkami amerykańskimi i brytyjskimi;