USS Admiralty Islands (CVE-99) – był amerykańskim lotniskowcem eskortowym typu Casablanca, który w końcowym okresie II wojny światowej wszedł w skład floty Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Jego nazwa pochodzi od Wysp Admiralicji (zachodnia część Archipelagu Bismarcka), o które walczono na początku 1944 roku.
Stępkę pod okręt (zwany wówczas „Chapin Bay”) położono 26 lutego 1944 roku w stoczni Kaiser, w ramach kontraktu Maritime Commission. 26 kwietnia 1944 roku nazwę lotniskowca zmieniono na „Admiralty Islands” i 10 maja 1944 roku zwodowano (matką chrzestną została żona Homera N. Wallina). 13 czerwca 1944 roku okręt przekazano Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, pod tymczasowe dowództwo kapitana J.D. Barnera. Później dowódcą został kapitan M.E.A. Gouin.
Służba 2 lipca okręt odbił od brzegu w celu przeprowadzenia testów w Cieśninie Puget, a następnie popłynął do San Francisco, gdzie został zatankowany olejem napędowym oraz benzyną lotniczą. 14 lipca dopłynął do San Diego, gdzie przeprowadzono dalsze testy, a następnie został włączony do Eskadry Lotniskowców Transportowych wchodzącej w skład Floty Pacyfiku.