Focke-Wulf Fw 44 Stieglitz (niem. „szczygieł”) – dwumiejscowy dwupłatowiec szkolno-treningowy i akrobacyjny, zaprojektowany w wytwórni Focke Wulf.
Fw 44 był częściowo konstrukcją inż. Kurta Tanka, który po objęciu w końcu 1931 roku stanowiska szefa biura konstrukcyjnego zakładów Focke-Wulf zajął się rozwojem powstałego przed jego przybyciem projektu. Prototyp samolotu został oblatany w 1932 r. Próby w locie przeprowadził osobiście Kurt Tank. Okazało się, że samolot ma bardzo dobre właściwości manewrowe, co spowodowało duże zainteresowanie maszyną wśród niemieckich pilotów akrobacyjnych. Samoloty przedprodukcyjnej wersji Fw 44A były używane głównie jako samoloty sportowe i akrobacyjne. Do najbardziej znanych pilotów latających na tym typie samolotu należeli Ernst Udet, Gerd Achgelis i Emil KopfFocke-Wulf Fw 44 Stieglitz. Ten ostatni wyróżniał się maszyną noszącą rejestrację D-EMIL. lewo|mały|D-EMIL Produkcja seryjna prowadzona była w kilku wersjach: Fw 44B (oraz jego wariant rozwojowy Fw 44E) napędzane były silnikiem rzędowym Argus As 8 o mocy 120 KM, pozostałe różnymi odmianami silnika Siemens Sh 14a. Głównym wariantem produkcyjnym był Fw 44C, dostarczany zarówno odbiorcom cywilnym, jak i wojskowym. W kilku krajach podjęto również produkcję licencyjną tego typu samolotu, głównie w eksportowej wersji Fw 44J.