Latem 1918 roku kiedy walki zarówno na lądzie jak i niebie zintensyfikowały się radykalnie, Berthold kontynuował walkę jedynie dzięki częstym zażywaniu dawek morfiny a także innych środków przeciwbólowych.
W przeciwieństwie do większości niemieckich pilotów myśliwskich, Berthold preferował latanie na samolotach Pflaz D.III, niż na Albatrosach D.V, które były bardziej upowszechniane. Dopiero w maju 1918 roku przeniósł się na latanie nowym myśliwcem, Fokkerem D.VII.
Ostatnie zwycięstwo powietrzne odniósł 10 sierpnia 1918 roku, kiedy zestrzelił dwa bombowce RAF-u. Łącznie w czasie wojny Rudolph Berthold zestrzelił 44 maszyn wroga.
Podczas walki z jednym z bombowców runął na ziemię uderzając w dom. Po wypadku był hospitalizowany aż po zakończeniu wojny.
Kariera powojenna Po zakończeniu wojny, Berthold stał się fanatycznym patriotą oraz nacjonalistą, wstąpił także do Freikorpsu, ochotniczych korpusów antykomunistycznych. W 1919 roku założył liczący 1 200 członków Freikorps, Fränkische Bauern-Detachment Eiserne Schar Berthold uczestniczący w wielu walkach z frakcjami komunistycznymi.
Śmierć i pamięć Rudolph Berthold został zastrzelony 20 kwietnia 1920 roku w Hamburgu podczas walk nacjonalistów z komunistami. Uczestniczył w nieudanym puczu Kappa.