Oblężenie Jasnej Góry przez wojska rosyjskie od 26 marca do 4 kwietnia 1813 w ramach VI koalicji antyfrancuskiej.
Przebieg Rosyjski korpus generała Fabiana Gottlieba von der Osten-Sackena, podszedł pod twierdzę jasnogórską 22 marca 1813 roku. Na drugi dzień von der Osten-Sacken wezwał dowodzącego obroną twierdzy pułkownika Antoniego Górskiego do kapitulacji, ale otrzymał negatywną odpowiedź. Rosjanie zajęli wówczas okoliczne wsie odcinając komunikację z twierdzą, ulokowali się w Starej i Nowej Częstochowie oraz opanowali kościół św. Barbary – dwa pozostałe rosyjskie pułki stanęły w odwodzie we wsi Święta Barbara.
26 marca artyleria polska ostrzelała stanowiska rosyjskie, znajdujące się w rejonie Rynku Wieluńskiego zabijając dowódcę batalionu i kilkudziesięciu żołnierzy. Generał von der Osten-Sacken podjął decyzję o regularnym oblężeniu. W nocy z 26 na 27 marca Rosjanie rozpoczęli budowę trzech baterii naprzeciw bastionu Lubomirskich, lecz ze względu na śnieg i mróz oraz ostrzał artyleryjski prowadzony przez Polaków, roboty inżynieryjne trwały tydzień. Od 2 kwietnia Rosjanie prowadzili intensywny ogień, a pod jego osłoną do fortyfikacji zbliżali się żołnierze, którzy ostrzeliwali z karabinów obrońców na południowych bastionach i w rawelinie. Polacy odpowiadali ostrzałem, rażąc baterie i podchodzącą pod mury piechotę.