Aby uwzględnić ten problem, opracowano testy kointegracji uwzględniające jedną nieznaną przerwę strukturalną, a także testy dopuszczające istnienie dwóch nieznanych przerw.
Wnioskowanie bayesowskie Zaproponowano również kilka metod bayesowskich służących do obliczania rozkładu a posteriori liczby relacji kointegracyjnych oraz parametrów kombinacji liniowych tych relacji.
Model korekty błędem Mając do czynienia z kointegracją, stosuje się jednorównaniowy model korekty błędem (ECM - Error Correction Model) jako narzędzie analizy szeregów czasowych. Model ten pozwala uchwycić dynamiczne relacje między zmiennymi, które mogą być niestacjonarne w krótkim okresie, lecz wykazują długookresowy związek. Model można zapisać w postaci:
gdzie:
to zmienna endogeniczna w czasie , oraz to zmienne egzogeniczne, to składnik zakłócający, oraz to współczynniki modelu.
Model ECM jest stosowany w sytuacjach, gdy zmienne są skointegrowane, co oznacza, że między nimi istnieje długookresowy związek. Wartość parametru α w przedziale 0 < < 1 wskazuje, że zmienna endogeniczna dąży do równowagi. Im wartość jest bliższa 1, tym korekta jest szybsza.
Przypisy
Literatura dodatkowa
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ekonometria Kategoria:Analiza szeregów czasowych