W polskiej terminologii profesjonalnej, a także w zawodowym języku codziennym (typografowie, projektanci, redaktorzy techniczni, operatorzy DTP) słowa „italik” używa się (prócz nazw historycznych krojów pisma) wyłącznie na określenie stosownego przycisku czy opcji w programie, natomiast w odniesieniu do użycia znaków w postaci pochyłej używa się ściślejszego terminu „kursywa”. Tak więc np. redaktor techniczny prosi operatora DTP o wyróżnienie tekstu kursywą, a ten szuka w programie etykietki oznaczonej jako . Stosowanie słowa „kursywa” (jako ustalonego w polskiej tradycji nazewniczej i, co ważniejsze, jednoznacznego) jest również zalecane w opisach wszelkich zaleceń edytorskich, w publikacjach fachowych itd... Jest to tym bardziej ważne, że termin „kursywa” odnosi się nie tylko do pisma maszynowego, ale także do ogółu zagadnień literniczych, w tym do liternictwa, a także historii pisma (w tym pisma ręcznego, a więc sprzed ery druku). Można również wyrażać się elokwentniej w brzmieniu „pismo kursywne” lub prozaiczniej w brzmieniu „pismo pochyłe”. Natomiast „italik” jest w większości sytuacji zarezerwowany dla języka potocznego osób spoza branży.
Kategoria:Kroje pisma