– japoński przywódca, jedna z najważniejszych postaci końca okresu Muromachi i okresu Azuchi-Momoyama, a także w całej historii kraju. W momencie śmierci kontrolował 20 z 66 historycznych prowincji Japonii. Był pierwszym z „trzech zjednoczycieli państwa”. Pozostali dwaj to: Hideyoshi Toyotomi i Ieyasu Tokugawa.
Początek kariery W 1551 r. został daimyō klanu Oda, który przejął kontrolę nad prowincją Owari, znajdującą się na zachód od równiny Kantō i dziedzin rodzin: Imagawa, Takeda i Hōjō. W 1560 r. pod Okehazamą pokonał armię Yoshimoto Imagawy, który poległ. Tym samym na służbę do Nobunagi trafił Ieyasu Tokugawa (wcześniej był zakładnikiem na dworze Imagawów), który obok Hideyoshiego Toyotomiego okazał się najważniejszym dowódcą wojsk klanu Oda.
Aby utorować sobie drogę do stolicy kraju, Kioto, Nobunaga po kolei zajął prowincje Mino (1564) i Ōmi (1568), pokonując klan Saitō.