Kościół św. Antoniego z Padwy i św. Piotra z Alkantary w Węgrowie – poreformacki kościół parafialny w Węgrowie
Historia Kościół został ufundowany pod koniec XVII wieku przez dziedzica dóbr węgrowskich, hr. Jana Kazimierza Krasińskiego h. Ślepowron. 14 lipca 1715 roku uroczyście zakończono budowę i nastąpiło przekazanie kościoła ojcom reformatom, przez syna fundatora - Jana Dobrogosta Krasińskiego, właściciela Węgrowa.
Wybudowany przez Carla Ceroniego w stylu barokowym w latach 1693–1715 według projektu Tylmana z Gameren na miejscu wcześniejszej drewnianej kaplicy, do 1864 roku pełnił funkcje kościoła klasztornego reformatów. Później po kasacie zakonu był filiałem węgrowskiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W czasie II wojny światowej i krótko po niej z powodu zniszczenia fary miejskiej pełnił funkcje kościoła parafialnego.
Od 1970 roku świątynia była kościołem rektoralnym. Gromadziła się przy nim młodzież, która przychodziła tutaj na lekcje religii i katechezy. Do kościoła zaczęli również uczęszczać masowo wierni, z okolicznych osiedli.
W tym czasie staraniem rektora kościoła, księdza Zbigniewa Latosiego podjęto prace konserwacyjno-remontowe świątyni oraz sąsiadującego z nią budynku poklasztornego.