Cechy i przesłanie utworu Piotr Grassou stanowi część szerszych rozważań o sztuce podjętych w Komedii ludzkiej, jednak jest jedynym utworem, którego główny bohater jest nie tylko słabym malarzem, ale i zdaje sobie sprawę z braku prawdziwego talentu. Autor po raz kolejny ukazuje w dziele sztukę jako siłę niszczącą, uniemożliwiającą osiągnięcie szczęścia – Grassou, mimo powodzenia w życiu, nigdy nie cieszy się nim w pełni, zdając sobie sprawę z własnej mierności na polu artystycznym. Stanowi tym samym przeciwieństwo postaci Frenhofera z opowiadania Nieznane arcydzieło czy Józefa Bridau z powieści Kawalerskie gospodarstwo.
Obok refleksji nad naturą malarstwa Balzak dokonuje również w dziele krytyki ograniczonego mentalnie, pozbawionego głębszych zainteresowań mieszczaństwa, niezdolnego ocenić prawdziwego piękna (wątek ten podejmuje również powieść Kuzyn Pons), zainteresowanego jedynie gromadzeniem bogactwa i tanim rozgłosem. Symbolem tej postawy jest dom rodziny Vervelle, wypełniony falsyfikatami znanych obrazów, które gospodarze uważają za prawdziwe.
Przypisy .
Bibliografia
Linki zewnętrzne Piotr Grassou w wydaniu zbiorowym (1949) w bibliotece Polona
Kategoria:Opowiadania Honoré de Balzaca Kategoria:Utwory literackie z 1839