nad krzywaśnią otwarta korona o trzech sterczynach.

Zdaniem Marcina Starzyńskiego krzywaśń mogła symbolizować rzekę, nad którą założono miasto. Zwraca on też uwagę na wyraźną inspirację herbem Śreniawa. Zaćwieczony krzyż Starzyński każe interpretować jako związany z oficjalnymi właścicielami Skawiny, opatami tynieckimi, miecz zaś jako symbol jednego z patronów klasztoru tynieckiego, św. Pawła. Koronę traktować należy jako odwołanie do założyciela Skawiny (która z początku była miastem królewskim), Kazimierza Wielkiego.

Od 1557 władze Skawiny posługiwały się nowym tłokiem pieczętnym, w którym wprowadzono zmianę wizerunku herbu, odwracając krzywaśń na kształt monogramu S. Ten wariant pieczęci znany jest z kilkunastu odbić z drugiej połowy XVI w. Zasadniczy wygląd herbu pozostał od tego czasu niezmienny aż do upadku I Rzeczypospolitej.

Od 1785, na mocy patentu cesarskiego, rządy w Skawinie objął magistrat z burmistrzem na czele. Wówczas sporządzono nowy projekt pieczęci miejskiej z pewnymi zmianami w herbie: koronę przedstawiono w sposób perspektywiczny, miała ona pięć sterczyn, przeniesiono ją też ponad tarczę herbową. Z monogramu S usunięto krzyż.