thumb|Flaga hiszpańskiego Frontu Ludowego Front Ludowy – koalicje tworzone w latach 1935–1938 (po VII Kongresie Kominternu) przez partie komunistyczne z partiami socjalistycznymi, socjaldemokratycznymi i liberalnymi, będące reakcją na przejecie władzy w Republice Weimarskiej przez NSDAP i ekspansję ruchów faszystowskich w EuropieTadeusz Łepkowski, Słownik historii Polski, Warszawa 1973 s. 101.. Łącząc się w koalicje, partie dążyły do przejęcia władzy i utworzenia wspólnych rządów koalicyjnych. Rządy Frontu Ludowego powstały we Francji, Hiszpanii (1936) i Chile (1938).

Geneza Do 1933 roku partie komunistyczne na zachodzie kierowały się doktryną , sprowadzającą się do zakazu wchodzenia partii komunistycznych w koalicje z partiami socjaldemokratycznymi (określanymi jako socjalfaszystowskie). Doktryna socjalfaszyzmu (i walka KPD z SPD) była jedną z przyczyn dojścia NSDAP do władzy w Republice Weimarskiej i obalenia ustroju demokratycznego w Niemczech.