Kluczowymi punktami programu są:
amnestia za przestępstwa polityczne po 1933 roku ulga podatkowa dla wsi i intensyfikacja kredytów rolnych. przyspieszenie reformy rolnej i przegląd eksmisji. rozwój robót publicznych i planów budowy szkół. wprowadzenie płacy minimalnej i przegląd prawa społecznego.
W wyborach z 16 lutego 1936 roku, Front Ludowy wygrał małą liczbą głosów, lecz za sprawą prawa wyborczego zdominował nowy parlament. Z 4,65 milionami głosów uzyskał 278 posłów. Rząd Frontu Ludowego napotkał opozycję prawicy. 17 lipca 1936 gen. Francisco Franco ogłosił powstanie przeciw rządowi Republiki. Konsekwencją była trwająca do 1939 wojna domowa, która doprowadziła do upadku rządów Frontu Ludowego i Republiki Hiszpańskiej.
Pojęcie Frontu Ludowego w oficjalnej doktrynie politycznej ZSRR W radzieckiej historiografii Front Ludowy określany był jako forma organizacji szerokich mas ludowych (klasy robotniczej, chłopstwa, średnich warstw miejskich oraz inteligencji), która powstała w toku wojny wyzwoleńczej przeciw faszyzmowi i walki o demokrację.