W latach 1824−1825 po północnej stronie przyczółka mostu wzniesiono według proj. Antonia Corazziego Komorę Wodną – miejsce poboru opłat za przejazd przez most. Jego odpowiednikiem na lewym brzegu Wisły był budynek łazienek Teodozji Majewskiej przy ulicy Bednarskiej 2/4. W 1836 przy skrzyżowaniu z ul. Petersburską (obecnie Jagiellońską) zakończono budowę Synagogi Praskiej zaprojektowanej przez Józefa Lessela.
Po otwarciu mostu Kierbedzia w roku 1864 ulice Pragi uregulowano; po dziesięciu latach od tego wydarzenia Brukowej nadano miano przeniesione z sąsiedniej ul. Jagiellońskiej, nadające jej nazwę Szeroka.
Pomiędzy ulicami Szeroką, Panieńską, Brukowaną (Okrzei) i brzegiem Wisły utworzono plac Mikołajewski, zwany także później placem Aleksandrowskim.
W roku 1867 od strony Wisły usypano wał chroniący przed jej wylewami; w okresie 1868-69 wybudowano przy nim gmach Zakładu Wodociągów Praskich projektowany przez Zygmunta Kiślańskiego i Edwarda Cichockiego.
Gmach mieszczący maszynę parową, wodozbiór i pompownię otrzymał formę nakrytej kopułą ceglanej rotundy, do której od zachodu dostawiono smukłą czterokondygnacyjną wieżę ciśnień zwieńczoną tarasem.