Przełęcz nad Skokiem (, 2176 m, według wcześniejszych pomiarów ok. 2168 m) – przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w bocznej Grani Baszt pomiędzy Małą Basztą (2287 m) a Skrajną Basztą (2203 m). Odcinek grani pomiędzy przełęczą a Skrajną Basztą jest dość szeroki i stromy, grań zaś pomiędzy przełęczą a Małą Basztą jest łagodna, trawiasto-skalista.
Zachodnie, piarżyste stoki spod przełęczy opadają do Doliny Młynickiej. Po około 200 m zwężają się w żleb, po orograficznie lewej stronie ograniczony masywem Turni przed Skokiem. Uchodzi w okolicy Stawu pod Skokiem i stąd pochodzi nazwa przełęczy. Po przeciwległej, wschodniej stronie, spod przełęczy opada do Doliny Mięguszowieckiej wybitny żleb o deniwelacji około 700 m. Na wysokości około 1800 m dołącza do niego inny żleb z masywu Małej Baszty. Nieco poniżej miejsca ich połączenia na odcinku o długości około 100 m na stromym, płytowym i wymytym korycie żlebu są niewielkie wodospady. Żleb przecina ścieżkę czerwono znakowanej Magistrali Tatrzańskiej. Bezpośrednio nad nią jest kamienistym i płytko wciętym korytem wśród łanów kosodrzewiny. Żleb jest bardzo lawinowy, zagrożony jest obszar od najwyższego punktu Dryganta do Mięguszowieckiego Potoku.