Tym razem Kondeusz został po zakulisowych rozmowach zmuszony przez Ludwika XIV, który ostatecznie wsparł Jana Sobieskiego, do wycofania swej kandydatury.

Dalsze kampanie i śmierć W okresie między elekcjami w Polsce Kondeusz został w pełni przywrócony do łask i był obok Turenne’a głównodowodzącym wojsk francuskich w rozpoczętej w roku 1672 wojnie z Holandią. Podczas forsowania Renu został ranny, co nie przeszkodziło mu w sprawowaniu dowództwa podczas walk z wojskami cesarza w Alzacji. Rok później ponownie walczył w Niderlandach, a w 1674 dowodził w jednej z krwawszych bitew XVII stulecia pod Seneffe, gdzie ubito pod nim trzy konie. W roku 1675 podczas walk nad Renem objął główne dowództwo po zmarłym Turrenne’ie i udało mu się powstrzymać inwazję armii cesarskiej na Francję. Była to ostatnia kampania wojenna Kondeusza – zmęczony i schorowany złożył dowództwo i wrócił do Chantilly, gdzie spędził ostatnie jedenaście lat życia.

W tym okresie wiele czasu spędzał z Nicolem, Bourdalouem i Bossuetem poświęcając się jednocześnie praktykom religijnym.