Paul Johann Ludwig von Heyse (ur. 15 marca 1830 w Berlinie, zm. 2 kwietnia 1914 w Monachium) – niemiecki pisarz, autor teorii sokoła. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1910 (jako pierwszy niemiecki pisarz). Tworzył prozę (napisał m.in. około 150 nowel), poezję i dramat. Tłumaczył z języka włoskiego i hiszpańskiego.
Życiorys Jego ojciec był znanym filologiem. Kształcił się w berlińskim . Jednym z jego nauczycieli był Franz Kugler, przyjaciel rodziny Heyse. W Berlinie i Bonn studiował filologię klasyczną i romańską. W 1852 r. odbył podróż do Szwajcarii. Następnie we Włoszech badał literaturę włoską i prowansalską. Sugerowane jest podjęcie pierwszych prób literackich przez Paula Heysego za namową i grupy literackiej .
W 1854 r. Maksymilian II wezwał Heysego do przybycia do Monachium, gdzie przyznał mu roczną pensję. Pisarz zrzekł się jej w 1868 r., kiedy podobne wsparcie przestał otrzymywać Geibel. Od tego czasu nadal zamieszkiwał w Monachium, każdą zimę spędzając we włoskiej miejscowości Gardone.
Zmarł w Monachium na zapalenie płuc. Pochowany został na Cmentarzu Leśnym w Monachium.
Utrzymywał przyjacielskie kontakty m.in.