W środkowej części doliny, oddzielone od jej głównej części wysokim progiem skrywają się dwa mniejsze stawki: Niżni Mały Furkotny Stawek (Nižné Furkotské pliesko) oraz Wyżni Mały Furkotny Stawek (Vyšné Furkotské pliesko), leżące na wysokości ok. 1626 i 1698 m n.p.m. Poniżej wylotu doliny znajdują się jeszcze: Niżni i Wyżni Rakitowy Stawek (Nižné Rakytovské pliesko, Vyšné Rakytovské pliesko) oraz Niżni i Wyżni Smrekowicki Stawek (Nižné Smrekovické pliesko, Vyšné Smrekovické pliesko).
Dnem doliny płynie wypływający z Furkotnych Stawów Furkotny Potok (Furkotský potok), dopływ Białego Wagu (Biely Váh). Sama Dolina Furkotna jest najdalej na wschód wysuniętą doliną tatrzańską należącą do zlewiska Morza Czarnego.
Historia Do doliny od dawna docierali mieszkańcy Ważca i Szczyrby. Z turystów jako pierwsi dotarli tu Emerich Kövi, Martin Róth i gajowy Peter 5 sierpnia 1879 r. Zimą pierwszymi osobami w Dolinie Furkotnej byli Gyula Hefty i Lajos Rokfalusy 25 marca 1913 r.
Przy wylocie doliny, nad lewym brzegiem Furkotnego Potoku, znajdowało się dawniej Schronisko Furkotne. Początkowo nazywane było Loneková chata (od nazwiska właścicieli) lub Furkotská chata. Na początku 1951 r. nazwano je imieniem Jána Rášo, słowackiego partyzanta (Chata kpt. Rášu).