Wreszcie z analizy Xu i współpracowników (2009) (przeprowadzonej w oparciu o zmodyfikowaną macierz danych z analizy Smitha i współpracowników z 2007 r., uzupełnioną przy użyciu macierzy z analizy Carrano i Sampsona z 2008 r.) wynika, że berberozaur nie tylko nie był abelizauroidem, ale nawet nie należał do Averostra (kladu obejmującego grupy Ceratosauria i Tetanurae); według tej analizy był on w nierozwikłanej politomii z dilofozaurem, drakowenatorem, kriolofozaurem i gatunkiem "Dilophosaurus" sinensis, razem z którymi tworzył klad siostrzany do kladu Averostra.
Historia odkryć Skamieniałości berberozaura zostały odkryte podczas rozpoczętej w 2000 serii ekspedycji w Atlas Wysoki. Holotypem są przechowywane w Muséum d'Histoire Naturelle de Marrakech kości szkieletu pozaczaszkowego młodocianego osobnika. Materiał kopalny obejmuje kręg szyjny, fragment kości krzyżowej, śródręcze, kość udową, fragment piszczeli oraz obie kości strzałkowe. Niekompletna piszczel została przypisana przedstawicielowi innego rodzaju. Szczątki odnaleziono na prehistorycznym błotnym cmentarzysku. Późniejsza aktywność tektoniczna doprowadziła do zachowania się skamieniałości.