61 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, , uczestniczyła w agresji na Polskę i Francję oraz w ataku na Związek Radziecki.
Formowanie i walki Sformowana na mocy rozkazu z 8 sierpnia 1939, w 2. fali mobilizacyjnej przez Artillerie – Kommandeur 1 w Królewcu w I Okręgu Wojskowym. W październiku 1944 r. przeformowana w 61 Dywizję Grenadierów Ludowych (61. Volks-Grenadier-Division)Lexikon-der-wehrmacht.de: 61. Volks-Grenadier-Division..
Dywizja brała udział w 1939 w agresji na Polskę, później zaatakowała Belgię i Danię. W 1941 wzięła udział w ataku na ZSRR w ramach Grupy Armii B (później Grupy Armii Północ). Dotarła pod Leningrad, by ostatecznie odpierać sowiecką kontrofensywę zimową (1941-1942). W 1942 r. oblegała Leningrad ponosząc ciężkie straty, zimą 1942-1943 wzięła udział w drugiej bitwie o jezioro Ładoga i pozostawała w linii cały 1943 r. Gdy 28 stycznia 1944 r. blokada Leningradu została przerwana 61 Dywizja wzięła udział w odwrocie przez republiki nadbałtyckie. W kwietniu 1944 r. wchłonęła niedobitki 9 Polowej Dywizji Luftwaffe i następnie została włączona do Grupy Armii Środek. Po przerwaniu frontu w wyniku operacji Bagration w czerwcu i lipcu 1944 r. wycofała się do Prus Wschodnich i została tam odcięta.