Adamiecki jako pierwszy zastosował metodę chronometrażu. W wyniku swoich badań stwierdził, że głównym powodem strat czasu w procesie produkcji jest brak uzgodnienia poszczególnych operacji, a także sformułował dwa główne zadania organizatorskie: harmonijny dobór poszczególnych elementów systemu wytwórczego, tak aby spośród wielu możliwości wybrać elementy dotyczące zasobów o najdoskonalszej charakterystyce ekonomicznej z punktu widzenia celu procesu produkcyjnego, a więc takich, które pozwalają realizować produkcję wzorcową; sprowadzenie funkcjonowania systemu wytwórczego do zharmonizowania w czasie działań wszystkich elementów systemu, aby wytwarzać przy jak najmniejszych stratach czasu.
Konsekwencją obserwacji i wniosków były sformułowane prawa: prawo podziału pracy i wynikająca z tego prawa reguła specjalizacji; prawo koncentracji – istotą jest łączenie wysoce wyspecjalizowanych komórek w celu wspólnego działania; prawo harmonii doboru organów i działaniaAdamiecki A., Harmonizacja jako jedna z głównych podstaw organizacji naukowej, Odczyt na I. Międzynarodowym Kongresie Naukowej Organizacji w lipcu 1924 roku • «Przegląd Techniczny» (1924) nr.49,52,53 s. 251..
Funkcje kontroli w zarządzaniu określił następująco: powinna być ona dokładna, wystarczająca, nieustanna, niezwłoczna i zrównoważona.