W kampanii belgijskiej Korpus początkowo przebywał w rezerwie sił alianckich.
W tym czasie siły Korpusu liczyły już 5376 żołnierzyNie licząc regimentu huzarów i szwadronu ułanów, które nie były jednostkami Czarnego Korpusu, a weszły do alianckiej kawalerii. podzielonych na: siedem batalionów piechoty (w tym: batalion gwardii, trzy liniowe i trzy lekkie), dwa szwadrony kawalerii i dwie baterie artylerii (16 dział).
W bitwie pod Waterloo Korpus nie odegrał większej roli, gdyż doznał ciężkich strat kilka dni wcześniej pod Quatre Bras (m.in. od przypadkowej kuli zginął tam dowódca Korpusu – książę Fryderyk Wilhelm). Bitwa pod Quatre Bras była jedną z najważniejszych stoczonych przez Czarny Korpus i głównie dzięki niej żołnierze Korpusu przeszli do historii.
Ponieważ często występowały problemy z rekrutacją oraz finansowaniem jednostki, już na początku lat dwudziestych XIX wieku formacja została rozwiązana.
Umundurowanie Mimo że umundurowanie jednostek było czarne, to jednak poszczególne oddziały różniły się detalami strojów: piechota miała spodnie w szare pionowe paski i szare wojskowe getry; kawaleria miała granatowe dolmany; artylerzyści byli ubrani na wzór kawalerii i uzbrojeni w huzarskie szable do obrony dział.
Przypisy
Bibliografia
(Digitalisat) (Digitalisat)
Kategoria:Korpusy niemieckie Kategoria:Wojny napoleońskie