W 1580 odnotowano pobór z 10,5 łana, od połowy karczmy, 2 zagrodników, 2 komorników, a także od młyna walnika o 2 kołach.
Wieś duchowna Chorzemino, własność klasztoru cystersów w Obrze, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 247..
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. Władze pruskie znacjonalizowały majątek klasztoru w Obrze w wyniku czego Chorzemin stał się własnością państwa pruskiego. W latach 1796–1797 Chorzemin, położony w Prusach Południowych nadany został majorowi von HünerbeinowiJan Wąsicki, Ziemie pruskie pod zaborem pruskim, Zielona Góra 1978, s. 64. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Chorzymin należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim. Chorzymin należał do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowił część majątku Obra, który należał do Dziembowskiego.