Jajowód (łac. tuba uterina, oviductus, salpinx) – przewód o długości ok. 10-12 cm (u człowieka; u suk wynosi 6–9 cm, u loch 15–30 cm, u krów 25–28 cm, a u klaczy 25–30 cm), który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika. Koniec jajowodu w sąsiedztwie jajnika ma kształt lejka z wypustkami zwanymi strzępkami jajowodu; strzępki ułatwiają wprowadzanie komórki jajowej do światła jajowodu. Zadaniem jajowodów jest przeprowadzenie komórki jajowej do jamy macicy co odbywa się dzięki skurczom ich mięśniówki, obecności wydzieliny produkowanej przez gruczoły jajowodów oraz ruchowi rzęsek wyścielających ich błonę śluzową.
Budowa makroskopowa Składa się z czterech odcinków: Macicznego (łac. pars uterina) – część śródścienna jajowodu, położona w ścianie macicy Cieśni (łac. isthmus) – stosunkowo krótki odcinek, o grubej ścianie i wąskim świetle Bańki (łac. ampulla) – stanowi około 2/3 całej długości jajowodu, o cienkiej ścianie i obszernym świetle Lejka z ujściem brzusznym (łac. ostium abdominale), z podstawy którego zwisają strzępki jajowodu
Budowa mikroskopowa Na przekroju wyróżnia się (od środka) błonę śluzową, błonę mięśniową i otrzewną. Lejek zakończony jest strzępkami, spośród których najdłuższy nosi nazwę strzępka jajnikowego (łac.