thumb|Stefan Rago mały|Uroczystości pogrzebowe mały|Marszałek Edward Śmigły-Rydz (na pierwszym planie z lewej) w otoczeniu generalicji przed kościołem garnizonowym, w oczekiwaniu na przeniesienie zwłok do kościoła mały|Wyniesienie trumny z kościoła garnizonowego mały|Grób Stefana Rago na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stefan Rago, przydomek „Ciepcio” (ur. 2 lutego 1896 w Nowo Aleksandrii, zm. 27 listopada 1938 pod Ździarem) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 2 lutego 1896 w majątku Nowo Aleksandria, w gminie Wysokie Litewskie powiatu brzeskiego, w rodzinie Lucjana i Bronisławy z Biernackich (1875–1956). Ukończył gimnazjum im. Edwarda Rontalera w Warszawie.
W październiku 1915, w czasie I wojny światowej, wstąpił do armii rosyjskiej i został przydzielony do Grodzieńskiego Pułku Huzarów Lejbgwardii. Następnie walczył jako ochotnik, wolontariusz, w szeregach 1 pułku ułanów krechowieckich. W czasie wojny z Rosją Sowiecką walczył w szeregach 7 pułku ułanów. W stopniu podchorążego dowodził plutonem. We wrześniu 1920 został ranny w bitwie pod Kopciowem.