Stefanie Rago” autorstwa Jana Dobraczyńskiego.
Kapral zawodowy Henryk Oleksowicz, który pośpieszył z pomocą majorowi Rago, został ciężko ranny. Awansowany na plutonowego, zmarł 13 stycznia 1939 w następstwie powikłań, prawdopodobnie sepsy.
Mimo że był oceniany jako bystry, zdolny i lubiany oficer, miał problemy związane z nadużywaniem alkoholu i był 11-krotnie karany dyscyplinarnie w związku z nietrzeźwością, a 16 grudnia 1936 roku został ukarany miesiącem pozbawienia wolności w zawieszeniu za grożenie pod wpływem alkoholu pistoletem gościom restauracji i policjantowi 12 września tego roku
Franciszek Skibiński scharakteryzował Stefana Rago, w sposób następujący:
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5145 – 28 lutego 1922Tu także podano, że urodził się w m. Nowo Aleksandrja. Krzyż Niepodległości – 4 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.Tu podano, że urodził się w m. Nowo Aleksandria, w gminie Wysokie Litewskie województwa poleskiego.