Historia W XIV wieku kanonicy regularni św. Augustyna z Wrocławia zorganizowali w Oleśnicy swoją prepozyturę, lecz poza murami miejskimi. Poza nimi znajdował się także szpital pod wezwaniem św. Jerzego. Z 1307 roku pochodzą pierwsze pisane wzmianki na temat oddawanych przez niego dziesięcin. 16 listopada 1340 roku biskup wrocławski Nanker włączył szpital do prepozytury kanoników, podporządkowując go zgromadzeniu. Kanonicy od teraz mieli opiekować się chorymi, udzielać im sakramentów oraz sprawować posługę duszpasterską. Najprawdopodobniej prepozytura łączyła początkowo szpital i kaplicę. W drugiej połowie XIV wieku miało dojść do rozbudowy kaplicy w kościół pod tym samym wezwaniem. W 1341 roku prepozytura otrzymała młyn w Wiszni Małej w celu ufundowania ołtarza w kościele pod wezwaniem św. Jerzego. Nie wiadomo, czy już wówczas świątynia istniała, czy też nie. W 1364 roku księżna Eufemia, żona Konrada I, przekazała prepozyturze 10 grzywien czynszu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Oleśnicy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.