Po ukończeniu budowy kościół otrzymał wezwanie Znalezienia Krzyża Świętego, które później zostało zmienione na Podwyższenia Krzyża Świętego. Pierwotnie świątynia posiadała sygnaturkę, która wieńczyła wieżę kościelną, jednak podczas II wojny światowej Niemcy nakazali ją zdemontować, aby uniemożliwić ewentualną obserwację lotniska w Rumi.
Po II wojnie światowej kościół posiadał gołe, zaniedbane ściany. Jedynie owalny obraz sufitowy przedstawiający Ostatnią Wieczerzę pochodził z okresu międzywojennego. W związku z tym rozpoczęto malowanie (techniką wapienno-temperowaną) świątyni. Prawie wszystkie związane z tym prace, jak i zdobienie ścian i sufitu, wykonano w latach 1954–1956 pod kierunkiem prof. Mariana Schwartza z Poznania. Prof. Schwartz był również autorem obrazów w ołtarzach bocznych, projektantem wcześniejszych witraży, wykonywał złocenia oraz renowację stacji Drogi Krzyżowej.