W drzewostanie występują okazałe dęby szypułkowe i graby zwyczajne w wieku ponad 150 lat. Rosną również olsze czarne, świerki pospolite jawory, pojedyncze sosny zwyczajne oraz młode lipy drobnolistne. Na terenie rezerwatu występuje około 220 gatunków roślin naczyniowych w tym rzadki: kruszczyk połabski, bluszczyk kurdybanek, fiołek leśny, bodziszek leśny i inne.
Inne Na obszarze rezerwatu występują źródliska, wykorzystywane jako ujęcia wody pitnej. Lasy rezerwatu do 1945 roku stanowiły własność państwa. Odnośnie do przeszłej niemieckiej gospodarki leśnej brak danych źródłowych. W okresie powojennym z chwilą powstania pierwszych projektów utworzenia rezerwatu zaniechano całkowicie pobierania użytków. Prowadzono jedynie cięcia sanitarne. Teren, na którym położony jest rezerwat, kształtował lodowiec. Podłoże rezerwatu stanowią naniesione osady polodowcowe w postaci piasków gliniastych z domieszką żwiru i kamieni na glinie. Wzdłuż południowej granicy rezerwatu przebiega ścieżka przyrodnicza „Uroczysko Obiszów”.
Przypisy
Bibliografia Bok Antoni, Związek Gmin „Zagłębia Miedziowego”. Przewodnik Przyrodniczo-Turystyczny, Polkowice 2006, s. 57–58.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obiszów Uroczysko Obiszów, Rezerwat przyrody