sinensis (Bonaparte, 1850)
Występowanie Gatunek zamieszkuje północno-wschodnią, wschodnią i środkową Azję, głównie otwarte obszary takie jak stepy czy pola uprawne (w tym ścierniska, pola ryżowe). Migruje na duże odległości, na niziny w południowej i południowo-wschodniej Azji.
Regularnie zalatuje do Europy i północnej Afryki. Do Polski zalatuje sporadycznie (do końca 2021 roku stwierdzony 49 razy; łącznie zaobserwowano 66 osobników).
Morfologia 240px|mały|Świergotek szponiasty, widoczne długie palce i tylne pazury Długość ciała 17–18 cm; masa ciała 21–40 g. Jest to duży świergotek, charakteryzujący się długimi nogami, długimi palcami oraz bardzo długimi tylnymi pazurami.
Rozród thumb|240px|Jaja z kolekcji muzealnej Sezon lęgowy trwa głównie od kwietnia do lipca. Gniazdo to duża miseczka zbudowana z grubszych traw i korzeni, wyścielona drobniejszym materiałem, takim jak trawy i sierść; umieszczone jest na ziemi wśród kępek traw, często w zagłębieniu terenu. W zniesieniu 3–4 jaja. Wysiadywaniem i karmieniem piskląt zajmują się oboje rodzice.
Pożywienie Żywi się owadami i ich larwami, zwłaszcza prostoskrzydłymi (Orthoptera) i chrząszczami (Coleoptera).