Od tego czasu funkcjonowało więc starostwo międzyrzeckie; 2 listopada 1791 – utworzenie ustawą Sejmu Czteroletniego powiatu międzyrzeckiego, jako jednostki administracyjnej kraju, sięgającego Skwierzyny (na północy), Kębłowa i Wielichowa (na południu), Paradyża (na zachodzie) i Pniewa, Opalenicy i Grodziska (na wschodzie), z centralnie położonym Międzyrzeczem jako siedzibą starosty; Ustawa nigdy nie weszła w życie, bowiem reformę administracyjną Polski przerwały jej rozbiory. 1793 – powiat międzyrzecki jednym z 17 powiatów Wielkopolski w granicach Prus (Prusy Południowe)Historisch statistisch topographische Beschreibung von Südpreußen, 1798.; 1 stycznia 1818 – powiat Międzyrzecz w granicach Prus (rejencja poznańska w Prowincji Poznańskiej); 10 stycznia 1920 – po uzgodnieniach traktatu wersalskiego, wschodnią część powiatu wraz ze Zbąszyniem przyłączono do Polski; 1 lipca 1922 – powiat Międzyrzecz w granicach Prus (rejencja pilska w prowincji Marchia Graniczna Poznańsko-Zachodniopruska); 1 października 1938 – powiat Międzyrzecz w granicach Prus (rejencja frankfurcka w prowincji Brandenburgia); 15 marca 1945 – powiat międzyrzecki (11 gmin, w tym 5 miast) ponownie w granicach Polski (okręg Pomorze Zachodnie), z Lucjanem Brudło jako starostą; 7 lipca 1945 – powiat międzyrzecki w granicach województwa poznańskiego; 30