thumb|250px|Dawny gmach Nowej Giełdy przy Krupniczej thumb|250px|Kamienica narożna ul.Krupnicza 13 oraz Włodkowica 1-3;ulica Krupnicza na prawo, Włodkowica na lewo thumb|250px|Widok spod d. Nowej Giełdy na północ Ulica Krupnicza – niegdyś jedna z peryferyjnych ulic przy fortyfikacjach miejskich wrocławskiego Starego Miasta. Po ich likwidacji na skutek decyzji francuskich zwycięzców z 1807 stała się jedną z tras wylotowych wiodących z centrum na południe, w stronę Kątów Wrocławskich.
Przed zburzeniem murów miejskich W 1356 rozparcelowano znajdującą się tu wcześniej dużą prywatną działkę osoby o nazwisku Hartusch, a nowo powstałą ulicę nazywano Hartuschinne houestat („majątek Hartuscha”). Co najmniej od 1463 należała ona do Szpitala Bożego Grobu, co wpływało w pewnym stopniu na odrębność prawną jej mieszkańców, tworzących osobną gminę. Od XV wieku na znajdujących się wzdłuż tej ulicy małych parcelach osiedlali się krupiarze. W 1504 ulicę określano mianem grawpengasse uff der hoffestat (niem. Graupe, w średniowiecznej pisowni grawpe = krupa, kasza;