Z końcem tego roku rozpoczęły działalność trzy wypożyczalnie. W październiku 1938 otwarto drugą bibliotekę dla dzieci w budynku szkolnym przy ul. Dzielnej 61. Sieć stałych bibliotek uzupełniały punkty biblioteczne organizowane przez Bibliotekę Publiczną w świetlicach. Na Woli było dwanaście punktów z ruchomym, wymiennym księgozbiorem.
W czasie oblężenia Warszawy, we wrześniu 1939, biblioteki nie zaprzestały swojej działalności. Mimo wielu ograniczeń i represji udało się utrzymać ich pracę do 1942. Od sierpnia tego roku Biblioteka została zamknięta dla publiczności. Stosowano jedynie wypożyczanie tajne. W czasie powstania warszawskiego większość lokali i księgozbiorów uległa zniszczeniu.
Po wyzwoleniu Biblioteka wznowiła działalność w 1947, kiedy to zostają otwarte trzy placówki. Moment ten poprzedza wielka, ofiarna praca nad zgromadzeniem i przygotowaniem lokali. W 1955 powstał reprezentacyjny gmach biblioteczny przy ul. Świerczewskiego 90 (obecnie Al. „Solidarności” 90). Przeniesiono tutaj czytelnię, wypożyczalnię i bibliotekę dla dzieci. Później umieszczono także Wypożyczalnię Kompletów Ruchomych. Powstał największy terenowy ośrodek biblioteczny w Warszawie. W 1968 powstała tu (jako biblioteka eksperymentalna) wyodrębniona terenowa czytelnia naukowa dla młodzieży (wówczas jedyna w Warszawie).