Granica plastyczności – wartość naprężenia, przy której materiał przechodzi ze stanu sprężystego w stan plastyczny, tzn. zaczynają się pojawiać trwałe, nieodwracalne odkształceniaWojciechowski, A. Wytrzymałość materiałów. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-14687-5.. W praktyce inżynierskiej granicę plastyczności uznaje się za jedno z kluczowych kryteriów oceny wytrzymałości materiału.
Granica plastyczności jest definiowana jako naprężenie, przy którym pojawia się określone trwałe odkształcenie. Dla materiałów bez wyraźnego przejścia stosuje się tzw. umowną granicę plastyczności, natomiast dla niektórych metali, głównie niskowęglowych stali konstrukcyjnych, występuje wyraźna granica plastycznościDobrzański, L. A. Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. WNT, 2002, ISBN 83-204-2743-0..
Rodzaje granicy plastyczności
Wyraźna granica plastyczności (Re) Występuje u materiałów, które wykazują wyraźną zmianę charakteru odkształcenia w próbie rozciągania. Na wykresie naprężenie–odkształcenie obserwuje się tzw. półkę plastyczną – odcinek, na którym naprężenie pozostaje stałe (lub nieznacznie maleje), mimo znacznego przyrostu odkształcenia.