Współczesna Płonia została założona w 1274 roku przez cystersów z Kołbacza. Po wprowadzeniu na Pomorzu reformacji w 1534, wieś należała do domeny książęcej w Kołbaczu. Później właścicielami Płoni byli m.in. szwedzki generał-major Helm Wrangel (lata 1630-53), elektor brandenburski (lata 1653-1701) czy król Prus. Wieś podupadła po wojnie trzydziestoletniej. W drugiej połowie XVIII wieku osada liczyła 34 budynki mieszkalne; były tu także niewielkie cegielnie, młyn, kościół oraz szkoła. W 1836 roku wybudowana została brukowana droga łącząca Dąbie z Pyrzycami. Około 1870 roku wieś liczyła 61 chałup (zamieszkałych przez ok. 660 osób) oraz 76 budynków gospodarczych. Funkcjonowało tu też 10 cegielni oraz wiatrak. Do wsi należało 3193 mórg ziemi (w tym: 1939 mórg pól uprawnych, 253 morgi łąk, 63 morgi pastwisk, 750 mórg lasów pod wyrąb i 36 mórg ogrodów przydomowych).
Na przełomie XIX i XX wieku rozpoczęto zabudowę dzisiejszych ulic: Uczniowskiej, Balińskiego, Deszczowej, Mokradłowej, Trzcinowej i Piasecznej. W 1925 roku w Płoni znajdowało się 167 budynków mieszkalnych i 374 gospodarczych;