), flokulacja oraz sedymentacja . Strącanie wstępne pozwala na obniżenie BZT5 o 60–70%, zawiesin ogólnych o 75–85%, azotu ogólnego o 20–25% oraz fosforu ogólnego o 80–90%. Wynika z tego, że strącanie wstępne może korzystnie wpłynąć na obniżenie wymaganej kubatury reaktorów biologicznych, jednak może też spowodować znaczne obniżenie stężenia związków organicznych niezbędnych do właściwego przebiegu procesu denitryfikacji. Strącanie symultaniczne – dozowanie koagulantu bezpośrednio do reaktora biologicznego lub przed nim, w rezultacie czego fosfor jest strącany podczas procesu biologicznego oczyszczania ścieków. Jednocześnie zachodzi proces flokulacji a powstające osady: biologiczny i chemiczny są oddzielane od ścieków w procesie sedymentacji prowadzonym w osadnikach wtórnych. Strącanie symultaniczne zwykle gwarantuje uzyskanie stężenia fosforu w ściekach oczyszczonych znacznie poniżej . Strącanie końcowe – fosfor jest oddzielany ze ścieków po oczyszczeniu biologicznym w wydzielonym procesie koagulacji objętościowej, obejmującej procesy: szybkiego mieszania, flokulacji i sedymentacji (jako operacji wydzielonych). Zastosowanie strącania końcowego pozwala na obniżenie stężenia fosforu w ściekach oczyszczonych do poziomu poniżej , a nawet do ok.