mały|Grób Jana Michonia na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie Jan Michoń (ur. 1 czerwca 1888 w Pogórskiej Woli, zm. 1 września 1939 w Gdańsku) – polski urzędnik pocztowy, p.o. dyrektor Poczty Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku, kawaler Orderu Virtuti Militari. Poległy w czasie obrony Poczty Polskiej w Gdańsku.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, syn Jakuba i Katarzyny z domu Partyka. Uczęszczał do gimnazjum w Tarnowie, którego jednak nie ukończył, następnie podjął pracę jako praktykant pocztowy. W czerwcu 1908 roku zdał egzamin na oficjała pocztowego i do 30 września 1909 roku pracował jako aspirant w tarnowskim urzędzie pocztowym, a następnie w Krakowie i Samborze.
11 października 1909 roku został powołany do Armii Austro-Węgier, pełnił służbę pocztową w Bośni i Hercegowinie. Po demobilizacji w listopadzie 1918 roku pracował w urzędzie pocztowym w Sarajewie. W sierpniu 1919 roku powrócił do Polski i podjął pracę w Inspektoracie Pocztowym w Krakowie. Zdał eksternistycznie maturę w Tarnowie, a następnie, w latach 1919–1923 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1925 roku uzyskał stopień doktora praw.