Na mistrzostwach świata w Kontiolahti w 2015 roku wywalczyła dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w sprincie, rozdzielając Francuzkę Marie Dorin Habert i Wałentynę Semerenko z Ukrainy. Był to pierwszy w historii medal dla Polski w tej konkurencji. Dzień później Nowakowska była trzecia w biegu pościgowym, ulegając tylko Dorin Habert i Niemce Laurze Dahlmeier. Blisko kolejnego medalu była podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Oslo, gdzie razem z Magdaleną Gwizdoń, Moniką Hojnisz i Krystyną Guzik zajęła czwarte miejsce w sztafecie. Była też między innym dziewiąta w biegu masowym na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 2012 roku.
W 2010 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie zajęła piąte miejsce w biegu indywidualnym. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Soczi zajęła między innymi siódme miejsce w sprincie i dziesiąte w sztafecie. Brała również udział w igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku, zajmując 21. miejsce w biegu indywidualnym, 34. w sprincie, 30. w biegu pościgowym oraz siódme w sztafecie.
Zdobyła również dwa medale mistrzostw Europy, oba w sprincie: brązowy podczas ME w Osrblie (2012) oraz srebrny podczas ME w Otepää (2015).