W 1928 doprowadził do rozbicia Zarządu Związku Towarzystw Przemysłowych i Rzemieślniczych w Wielkopolsce i stanął na czele jego proendeckiego zarządu (1928-1934). W 1930 został posłem II kadencji w miejsce Leona Plucińskiego, który zrezygnował z mandatu. W tym samym roku stanął przed sądem za obrazę rządów sanacyjnych, lecz został uniewinniony. W następnych wyborach do sejmu III kadencji został wybrany posłem na Sejm z listy nr 4, okręg wyborczy 34 (Poznań-miasto). Był aktywnym działaczem Stronnictwa Narodowego, zasiadał we władzach wojewódzkich w latach 1930-1935, powiatowych i miejskich w Buku (tu pełnił funkcję wiceprezesa). Był też członkiem Obozu Wielkiej Polski.
We wrześniu 1939 przebywał w okolicach Puszczy Kampinoskiej. Do Buku wrócił 7 października i natychmiast został przez okupantów aresztowany. Rozstrzelany przez Niemców razem z Teofilem Matyasikiem w dniu 10 października 1939 na terenie strzelnicy „Sokoła” w Buku. Początkowo pochowany na cmentarzu św. Rocha w Buku, w 1945 ekshumowany i przeniesiony do wspólnej mogiły na cmentarzu św. Krzyża w Buku.